من در انتظار آن روز طلایی می مانم
	من هنوز خاک زیر پاهای تو هستم، من هنوز عاشقم هنوز وفادارم من هنوز چشم انتظارم من براي بغض صداي تو دلتنگم  و براي چشمهاي تو مي ميرم من با تو عشق را لمس ميكردم ، من با تو روز را مي فهميدم وشب را حس ميكردم من با تو به گذشت زمان عشق ميورزيدم و امروز به گذشت زمان افسوس ميخورم من هنوز نسيم سرد كوير را بر گونه هاي تو حس ميكنم من هنوز دست هاي تو را در دست هايم دارم من هنوز با اندوخته اي از عطر شانه هاي تو تنفس ميكنم تو را بازيچه بايد كرد شايد، تو را پر پر زنان غنچه بايد كرد شايد تو را با دل رفيق و مونس و همدرد بايد كرد شايد برايت بارها بايد بگويم كه در رگ هاي من جاري شدي چون خون كه از من ساختي بار دگر مجنون شايد با تو بايد بود ، با تو بايد رفت تا غروب يك حقيقت تلخ به دنبال تو تا خورشيد بايد رفت ، ز دست تو به تاريكي كوهستان غم بايد سفر كرد شايد به پيش پاي تو يك مشت خاك بي بها گردم شايد براي قلب تو خدا گردم شايد نميدانم كه در جاي نگين تاج زيرين نگاهت جاي ميگيرم و يا در زير پاي تو بي رحمانه ميميرم نميدانم كه بعد از سال هاي سخت و دشوار كه بعد از روزهاي گرم و شيرين زمان مردنم آيا در آغوش تو خدا جانم را ميگيرد و يا اين آرزو در نطفه ميميرد تمام لحظات را سپري ميكرديم تا به خوشبختي برسيم افسوس كه خوشبختي همين لحظات بود و ما ندانستيم من اينجا بس دلم تنگ است و هر سازي كه ميبينم به آهنگ است بيا ره توشه برداريم و راه بي برگشت بنماييم، ببينيم آسمان هر كجا                                                                                       آيا همين رنگ است؟   توی این دلواپسی های مدام جز ترانه های زخمی چی دارم؟
نوشته شده توسط آهو

نامه ای برای تو ...
	بدرود اما تو خواهي بود با من ، تو خواهي بود ، خواهي گشت درون قطره اي خون در ميان رگ هاي من و يا بيرون با بوسه اي كه صورتم را مي سوزاند يا با كمربندي آتشين بر دور كمرم   شيرين من بپذير عشق بزرگي  را كه از زندگي من بيرون آمد و در تو سرزميني نيافت من تو را پس از طوفان پس از هواي باران شسته و در آبها يافتم     پاهاي زيباي تو چون ماهيان مي درخشيد   محبوبم من راهي نبرد هستم زمين را مي خراشم تا غاري برايت بسازم و در آن جا ناخداي تو با گلهايي در بستر در انتظار تو خواهد نشست ديگر نينديش ، شيرين من بر تلخي هايي كه ميان ما گذشت چون آذرخشي سوزنده و خاكسترش را جدا گذاشت   با قلبي بزرگ و سهمي از خون كه تو به من دادي براي هميشه پر از وجود عريان توست به من نگاه كن ، در ميان دريا با كوله باري نور به من نگاه كن ،                    كه در ميان شبي كه در آن پارو مي زنم دريا و شب چشمان تو اند. رفتن من ترك تو نيست. به تو مي گويم سرزمين من از آن توست در پي تسخير آن هستم نه براي دادن به توئه تنها بل به همه همه ي مردم من تمامي ميوه هاي زندگي كه مجال روئيدن نداشتند در دستان من رشد خواهند كرد و من ، خواهم آموخت چگونه گل هاي تازه را دست بزنم زيرا تو به من ظرافت را هديه كردي   شيرين من ، زيباي من تو با من مي آيي تا نبرد كنيم چهره به چهره زيرا بوسه هاي تو در قلب من ميزيند چون بيرقهاي سرخ و اگر سرنگون شدم نه تنها زمين بلكه عشق سترگي كه تو برايم آوردي مرا خواهد پوشاند تو با من مي آيي من در اين ساعت به انتظار توام در همه ساعت ها به انتظار توام و زماني كه اندوه نفرت انگيز مي رسد به او بگو كه من منتظر توام و ان گاه كه تنهايي به تو مي گويد كه حلقه انگشتت را كه نام من به آن است عوض كني با من بگو ،‌سخن بگو بگو من بايد بروم بگو هرجا كه باشم به زير باران يا زير آتش عشق من منتظر تو خواهد ماند   من در كنار تفته ترين بيابان ها و در كنار درختان ليمويي به شكوفه نشسته در هر گوشه اي كه زندگي در آن است جايي كه بهار در آن شكوفه ميزند عشق من در انتظار تو خواهم بود وقتي به تو بگويند : دوستت ندارم به ياد بياور پاهاي تنهايم را در شب كه در جستجوي پاهاي ظريف توست عشق من اگر بگويند فراموشت كرده ام حتي اگر خود نيز اين را بگويم باور نكن تو را چه كسي مي تواند از قلب من جدا كند؟ و چه كسي خون مرا مي پذيرد؟ زماني كه خونين به سوي تو مي آيم اما هنوز نمي توانم از ياد ببرم مي روم تا در هر خيابان پشت هر سنگي پيكار كنم. عشق تو ياريم مي دهد عشق تو گليست پنهان در وجودم سرشار از عطر همواره اش كه ناگهان مي شكفد در درون من چون ستاره اي بزرگ   عشق من ، شب است آب تيره ، سرزمين خفته در پيرامون منند سپيده بزودي فرا مي رسد و من در اين لحظه براي تو مي نويسم كه بگويم "دوستت دارم عزيزم " عشقمان را پاس بدار پاكش كن ، بلندش كن ، حمايتش كن آن را پيش تو مي گذارم چون مشتي از خاك با دانه هاي درون آن عشق هايي از آن خواهد رست ريشه در نم عشق ما شايد روزي مردی و زني چون ما دست به اين عشق بزنند و هنوز آتشي را بيابند كه آن ، انگشت را بسوزاند ما كه بوديم؟؟ ، مگر فرقي ميكند؟؟ آن ها دست به اين آتش خواهند زد و آتش شيرين من ، نام ساده ي تورا خواهد گفت و نام من را ، زيرا تنها تو بروي زميني كه نام مرا مي داني من كه هستم؟؟ ؛ هيچ كس مرا چون دست تو ، حتي يك دست تو نمي شناخت زيرا هيچ كس نمي دانست چگونه و يا كي قلب من مي سوزد تنها چشمان عظيم و سياه تو مي دانست دهان وسيع تو پوست تو و روح تو كه من بيدارش كردم. تا نغمه خوان همچنان پيش رود عشق من ، در انتظار توام بدرود عشق من ، در انتظار توام   و اين نامه به پايان مي رسد بي اندوهي ؛ پاهاي من بروي زمين محكمند دست من اين نامه را در جايي مي نويسد هميشه در كنار ياران خواهم بود روياروي دشمن با نام تو در دهانم و بوسه اي كه هرگز جدا نشد از من...
نوشته شده توسط فریاد خاموش

عنوان نــــــــــدارددددددد
	i am feeling    extremely     sad today...
نوشته شده توسط آهو

عهد نمی کنم که ... ولی عهد می کنم: ....
	نمیتــــــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــد کنم که تغییر نخواهم کرد نمیتــــــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــد کنم که خلقیات متفاوت نخواهم داشت نمیتـــــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــد کنم گاهی احساسات تو را جریحه دار نخواهم کرد نمیتــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــد کنم که آشفته نخواهم شد نمیتـــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــــد کنم که همواره قوی خواهم بود نمیتـــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــــد کنم که قصوری نخواهم کرد امــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا.... میتـــــــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــد کنم که همواره پشتیبان تو خواهم بود میتـــــــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــد کنم که افکار و احساستم را با تو سهیم خواهم کرد میتـــــــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــــــد کنم که تو را آزاد خواهم گذارد تا خودت باشی میتــــــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــــد کنم که با تو کاملا صادق خواهم بود میتــــــــــــــــــوانم عهـــــــــــــــــــــد کنم که با تو خواهم گریست و خواهم خندید میتـــــــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــــد کنم که کمکت خواهم کرد به هدفهایت برسی امــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا.... بیش از همه میتـــــــــــــــــــــوانم عهــــــــــــــــــــد کنم که دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــتت خواهم داشــــــــــــــــــــــــــــــت     ای تو با من آشنـــــــــــــــــــا، ناجی قلب عاشقـــــــــــــــــــــــــــــــم ای تو پیدا شـــــــــــــــــــــــــده در  لحظه التهاب دل ای تو در سکوت شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــب، بهانه های هق هقم کسی مثل تو توی هر نفســــــــــــــــــــــــــــــــــم، جاری نشــــــــــد کسی جز تو به ســـــــــــــــــــــــــــرم، دست نوازش نکشید کسی مثل تو منو به صبـــــــــــــــــــــــــح روشنایی نسپرد کسی قلب منو مثل تو به گلستـــــــــــــــــــــــــــــــــــان نکشید            آسمون به دریا گفت : این بالا خیلی خوبه ٬ همه جا رو میشه دید دریا گفت: این پایین از اون بالا هم بهتره ٬ چون فقط تو رو میشه دید تقدیم به  آسمون قلبم
نوشته شده توسط آهو

نامه ای برای تو
	زيباي من سلام من از ديار عشق به تو نامه مي نويسم ! اينجا همه پروانه ها در شعله شمع عاشقانه سوخته اند  بلبلان در كنار گل پژمرده شان آرام خوابيده اند  ماه تمام شب را به دنبال خورشيد مي گردد.... عمري مي خواستم كه عشق را با مداد رنگي هايم نقاشي كنم  غافل از اينكه عشق يعني يكرنگي ! اين حرف را روزي كه مرا با كلام خويش مسحور كرده بودي از نگاهت خواندم. چه روز با شكوهي بود ! آن روز آسمان را بين خودمان تقسيم كرديم: باران براي من خورشيد براي تو برف براي من ستاره ها براي تو.... اين نامه را با قاصدك برايت مي فرستم. تا يكي دو روز ديگر به دستت مي رسد .
نوشته شده توسط آهو

نامه ی بی جواب
	با سلامی گرم بادرودی پاک می آغازم این پیغام روزگارت بی که با من بگذرد خوش باد -ای طلایی رنگ ای تو را چشمان من دلتنگ راستی من از کدامین راز با تو پرده برگیرم منکه چونان کودکی دلباخته بازیچه اش را بی تو غمگینم تو بدانی آسمان دیدگانم را نه ابری جز برویای  آکنده چه                                                                  خواهی کرد قلبت آیا هیچ مهر با من خواهد داشت؟ چشمت آیا راست با من هیچ خواهدگفت؟ کاش با من مهربان بودی!   ای طلایی رنگ                                         ای تو را چشمان من دلتنگ زندگی را با ترنمهای رنگین نگاهت بسته میبینم با من آن رامشگران را آشتی فرمای تکدرختی دور و تنها مانده ام ای باد کولی پای با من از گلگشت زرین بهاران مژدگانی ده   ای طلایی رنگ ای تو را چشمان من دلتنگ عشق ما چون هیمه ای افسرده اما گرم با نیفسرده فروغی زیر خاکستر انتظار کنده های خشکتر را میکشد بی تاب   یکنفس ای باد کولی پای دامن پر چین و مهر افزا ی خود بگشای تا که آنرا پر ز بار شعله های عشق گردانیم من سطبر شانه هایم را به خرمن های آتش وام خواهم داد    ای طلایی رنگ ای تو را چشمان من دلتنگ من غرور بس گرانم را که بر نیلی غبار آسمانها میتکاند بال چون شکسته پر عقابی پیر در حصار چشمهایت بندی لبخنده ای کردم من نگاه مهربانم را که زه اعماق قلبم ریشه میگیرد شادمانه تا به صبح انتظارت میدوانم گرم   تا کدامین پنجه بگشاید قبای صبح آن دیدار   عشق من، تا نامه ای دیگر                                       خداحافظ
نوشته شده توسط آهو

	با عشق تو به کمال و زیبایی رسیدم تو یه قطــــــــــــــــره از خــــــــــدایی همدرد ... فصل تازه عبارات عاشقانه شعری برای تو ... میلاد تو میلاد منه نشانه های زن و شوهر بودن!!!! صدا FIRE LOVE دلایلی که باعث میشن عاشقت باشم فقط تو silence روزت مبارک!