برای بهترینم
	خدای عزیزم، اون کسی که همین الان مشغول خوندن این متنه، زیباست (چون دلی زیبا داره)، درجه یکه (چون تو دوستش داری بهش نظر کرده ای)، قدرتمند و قوی و استواره (چون تو پشت و پناهش هستی) و من خیلی دوستش دارم. خدایا، ازت میخوام کمکش کنی زندگیش سرشار از همه بهترین ها باشه... خواهش میکنم بهش درجات عالی (دنیائی و اخروی) عطا بفرما و کاری کن به آنچه چشم امید دوخته (آنگونه که به خیر و صلاحش هست)  برسه انشاا.... . خدایا، در سخت ترین لحظات یاریگرش باش تا همیشه بتونه همچون نوری در تاریک ترین و سخت ترین لحظات زندگیش بدرخشه و در ناممکن ترین موقعیت ها عاشقانه مهر بورزه.. خداوندا، همیشه و هر لحظه او را در پناه خودت حفظ بفرما، هروقت بهت احتیاج داشت دستش رو بگیر (حتی اگه خودش یادش رفت بیاد در خونت و ازت کمک بخواد)  و کاری کن این رو با تمام وجود درک کنه که هر آن هنگام که با تو و در کنار تو قدم برمیداره و گنجینه ی توکل به تو رو توی دلش حفظ کرده، همیشه و در همه حال ایمن خواهد بود.. دوستت دارم عزیزم ! از هم اکنون، زمان داره برات شمرده میشه ! در عرض 9 دقیقه حتما برات یه اتفاق خوشایندی خواهد افتاد یا یک خبر خوشی خواهی شنید ...  نه چون این متن رو خوندی یا خوندن این متن شانس میاره یا ارسالش برای کسی باعث رسیدنه خبر خوش میشه ... ...  نه ..... ..... صرفاً  یک اتفاق خوش برات خواهد افتاد  به این خاطر که الان توی دلت میگی :  خدایا توکل به تو  .....
نوشته شده توسط آهو

بيگناه
	عشقم سلام من را که چونان تشعشع مهري است از درونم براي تو ، بپذير نمي دانم چرا زندگي اين گونه است مرا به ژرفاي درونش مي کشاند گاه رهايم مي کند و گاه درونش حل مي کند مي ايستم و نظاره مي کنم و گوش فرا مي دهم سخني نمي گويد نگاهم نمي کند مي گريم و فغان مي کنم  نوازشم نمي کند بي اختيار به راه خويش مي روم کسي صدايم مي کند اين بار هم به حرمت نفسهايي که مي کشم مي ايستم اما اين بار هم کسي نبود مي دانم که صداي تو هميشه در من فرياد مي کشد با تني خسته و نفسي بريده و اشکي چکيده بر صورتم باز هم به راه خويش مي خزم در امتداد حزن آلود اين زيستن چيست ؟ در انتهاي خويشتنم کيست؟ مرا جسم و جاني نيست بي حرکت خفته ام دراين درياي متلاطم مرا از اين امواج سر کش ديوانه وار نجات ده مرا به ساحلي آرام ببر و تا ابد بر من بتاب چونان خورشيدي که تنم را گرم مي کند و چونان تبسمي که مرا غرق مي کند و چونان بوسه اي که مرا در عطش داغش ذوب مي کند   خداوندا ! تقديرم را زيبا بنو يس و کمکم کن: آنچه را که تو زود می خواهي من دير نخواهم و آنچه را که تو دير مي خواهي من زود نخواهم. مهربانا ! سايه ي اين تشويش و  نگراني رو از زندگيم دور كن.
نوشته شده توسط آهو

ای برده امان از دل عشاق کجايی!!
	امشب دوباره خوابم نمی بره ، مثل ديشب و تمام شب هاي قبل. اما امشب هوس نوشتن دارم و باز هم مثل هميشه در نوشتن جمله ي اول درمي مونم و چند دقيقه قلم بدست فقط فكر مي كنم، آخه چي بنويسم؟ از كي و چي حرف بزنم؟فكرم همه جا ميره... مامان، بابا، درس و مشق و دانشگاه، تو ... و باز هم تو تو تو تو ...... به تو كه ميرسم، دروغ چرا، يه كم دلم مي گيره. نميدوني كه چقدر لذت داره، لذت غمگين بودن رو مي گم. ولي نه هر غمگين بودني. غمگيني كه براي تو باشه لذت داره. اصلا هر چه كه براي تو باشه لذت داره. ولي نمي دونم چرا اين غمگين بودن لذتي بسي بزرگتر داره براي من؟!!!نمي دونم ،شايد... شايد براي اينكه باز اميدوارم. اميدوارِ به تو رسيدن. اميدوارِ به تو فكر كردن... آدما گاهي براي خالي كردن خودشون دنبال بهونه اي هستن. بعضي وقتا با يه حادثه ي معمولي، بعضي وقتا با يه زيارت، بعضي ها تويه جمع، بعضي ها تويه خلوت. بهانه ي من براي خالي كردن خودم در خلوت تويي و غم تو. نه اينكه از غمي كه تو داري، نه .كه اگه بگم آره دروغ گفتم. نمي گم از غم هجران تو ، كه اگر اينو بگم باز دروغ گفتم. توصيفش شايد بشه همون لذت غمگين بودني كه گفتم. ولی اینو میتونم بگم که این غمگین بودن برای توست ، ولي چگونه؟ خودم هم نميدونم.. گاهي وقتا فكر ميكنم يعني آدم اگه كسي رو دوست داشته باشه و به اون برسه ، بعد لذت غمگين بودن چي ميشه؟؟ ولي شايد اون موقع اونقدر لذت هاي ديگه وجود داره كه ديگه اين لذت رو لذت حساب نميكنيم؟شايد... ولي حالاااا نمي خوام به هيچ چيز ديگه اي فكر كنم. ميخوام فقط و فقط غمگينِ تو باشم.    چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم                                             ای طرفه نگارم                                                      از دوری صياد دگر تاب ندارم                                                                                 رفتست قرارم چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم                               تا دام در آغوش نگيرم نگرانم                                                           از ناوک مژگان چو دو صد تير پرانی                                                                                          بر دل بنشانی چون پرتو خورشيد اگر رو بکشانی                              وای از شب تارم                             در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم                                            از ديده ره کوی تو با اشک بشویم با حال نزارم برخيز که داد از من بيچاره ستانی                          بنشين که شرر در دل تنگم بنشانی                                                 تا آن لب شيرين به سخن باز گشايی                                                                                          خوش جلوه نمايی  ای برده امان از دل عشاق کجايی                                            تا سجده گذارم                                                  گر بوی تو را باد به منزل برساند                                                                                         جانم برهاند   ور نه ز وجودم اثری هيچ نماند  جز گرد و غبارم جز گرد و غبارم
نوشته شده توسط آهو

بیقراری های یک مرد ...
	مردها هم عاشق می شوند ... آری به راستی عاشق می شوند ُ اما این عشق از جنس دیگری ست متفاوت با عشق زنان . درست در همین جاست که برخی زنان که این تفاوت رادرک نکرده و نمی توانند این عشق را با عشق خود پیوند بزنند می اندیشند مردها از عشق هیچ نمی دانند  . در واقع نکته اصلی اینجاست که این زنان آن سرنخی از عشق خود را که باید با عشق مردان گره بخورد و یکی شود را پیدا نکرده اند . محبوبم : تو همونی که توی موج بلا واسه تو دستامو قایق میکنم اگه موجا تو رو از من بگیرن ... حتی نمی خوام این خیال و از سر بگذرونم . لحظه ای با من باش ... نیمه شب است و من امشب باز هم سوار بر براق رهسپار معراج رسیدن به تو در خیالی آسوده چنان که ستوده جهان (ص) در معراج خدا که تو سراسر عشقی و خدا ... ۹ آسمان تا آغوش تو باقی ست . آسمان اول و دوم را سرمست و پر غرور سوار بر براق خیال می تازم . سوم و چهارم بیقرار وصال پر ز امید می رانم . لحظه ای متوقف می شوم و تو راخوب می نگرم . لبخند رویایی تو جانی تازه در روح من می دمد . پنجم و ششم را می گذرم تنها می شوم تنهای تنها . نه اسبی نه فرشته ای که هیچ کس را یارای بالاتر آمدن نیست ! وه که راه چه ناهموار است ! آسمان هفتم و هشتم با فریاد دوستت دارم سرخ می شوند اینجا هیچ ستاره ای نیست تنها تو می درخشی و که از ۱۰۰ خورشید درخشان تری ... آه یک آسمان تا تو باقی ست . خسته و مجروح از خار های راه ... گریه می کنم هیچ کس گریه مردی را ندیده اما اینجا که هیچ کس نیست جز تو ... و به گریه ام می خندی با مهر دستانت را دراز میکنی جانی تازه می گیرم چند قدم بر می دارم ناگهان سراسر نور می شوم نگاهی به عقب می کنم جسمم جا مانده تنها نوری ست در هیبت یک مرد با یک دل . می آیم و می آیم دست مرا می گیری و من سخت تو را در آغوش می فشارم . به راستی که من با نخستین نگاه تو زاده شدم . و سپیده دم با دست هایت بیدار می شود ...
نوشته شده توسط فریاد خاموش

خانه تكاني باورها
	چقدر خوبه كه هر از گاهي باورهايمان را يه مروري كنيم. بد نيست ادم چند وقت يه بار ذهنيات و تفكراتش رو خانه تكاني كنه .واضح تر بگم.ما در مورد رفتار و افكارمون بيشتر از اونيكه فكر كنيم بر حسب عادت تصميم ميگيريم  و عمل ميكنيم. براي چند لحظه بدون تعصب اين مطلب رو بخونيم. قبول؟! همانطور كه ميدانيم كليه تصميم گيري ها , رفتار و اعمال ادمها بر اساس يك الگوي ذهني صورت ميگيرد. فقط 10 دقيقه بشينيم تو يه جاي خلوت و تك تك طرز فكر ها و رفتارهايي كه بطور نا خود اگاه عادتمون هست مرور كنيم.ميدونيد چه اتفاقي ميافته؟ انسان به طور ذاتي بدون اينكه نياز به اقا بالا سري داشته باشه توانايي تشخيص خوب و بد رو داره. مگه نه؟؟؟!!! انیشتین می‌گفت : « آنچه در مغزتان می‌گذرد، جهانتان را می‌آفریند. » ستفان کاوی (از سرشناسترین چهره‌های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است که می‌گوید:« اگر می‌خواهید در زندگی و روابط شخصی‌تان  تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایش‌ها و رفتارتان توجه کنید؛ اما اگر دلتان می‌خواهد قدم‌های کوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگی‌تان ایجاد کنید باید نگرش‌ها و برداشت‌هایتان را عوض کنید .»   او حرفهایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس‌تر می‌کند:« صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس شدم. تقریباً یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر برقرار بود تا اینکه مرد میانسالی با بچه‌هایش سوار اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد. بچه‌هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف همدیگر چیز پرتاب می‌کردند. یکی از بچه‌ها با صدای بلند گریه می‌کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و آن می‌کشید و خلاصه اعصاب همه‌مان توی اتوبوس خرد شده بود. اما پدر آن بچه‌ها که دقیقاً در صندلی جلویی من نشسته بود،  اصلاً به روی خودش نمی‌آورد و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و زبان به اعتراض بازکردم که: «آقای محترم! بچه‌هایتان واقعاً دارند همه را آزار می‌دهند. شما نمی‌خواهید جلویشان را بگیرید؟» مرد که انگار تازه متوجه شده بود چه اتفاقی دارد می‌افتد، کمی خودش را روی صندلی جابجا کرد و گفت: بله، حق با شماست. واقعاً متاسفم. راستش ما داریم از بیمارستانی برمی‌گردیم که همسرم، مادر همین بچه‌ها٬ نیم ساعت پیش در آنجا مرده است. من واقعاً گیجم و نمی‌دانم باید به این بچه‌ها چه بگویم. نمی‌دانم که خودم باید چه کار کنم و ... و بغضش ترکید و اشکش سرازیر شد.»  استفان کاوی بلافاصله پس از نقل این خاطره می‌پرسد:« صادقانه بگویید آیا اکنون این وضعیت را به طور متفاوتی نمی‌بینید؟ چرا این طور است؟ آیا دلیلی به جز این دارد که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده است؟ » و خودش ادامه می‌دهد که:« راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم: واقعاً مرا ببخشید. نمی‌دانستم. آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و.... اگر چه تا همین چند لحظه پیش ناراحت بودم که این مرد چطور می‌تواند تا این اندازه بی‌ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از صمیم قلب می‌خواستم که هر کمکی از دستم ساخته است انجام بدهم  حقیقت این است که به محض تغییر برداشت٬ همه چیز ناگهان عوض می‌شود. کلید یا راه حل هر مسئله‌ای این است که به شیشه‌های عینکی که به چشم داریم بنگریم؛ شاید هرازگاه لازم باشد که رنگ آنها را عوض کنیم و در واقع برداشت یا نقش خودمان را تغییر بدهیم تا بتوانیم هر وضعیتی را از دیدگاه تازه‌ای ببینیم و تفسیر کنیم . آنچه اهمیت دارد خود واقعه نیست بلکه تعبیر و تفسیر ما از آن است   پس لازمه كه قبل از اينكه كسي متذكر ما بشه خودمان هر از گاهي به خانه تكاني ذهن و الگوهي نگرشي و تصميم گيري مان بپردازيم. خب منظورم از اين خانه تكاني چيه؟: تو ادبياتمون بهش ميگن: چشمها رو بايد شست .جور ديگر بايد ديد..... تو ادبيات عرفاني مون هم بهش ميگن: بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم......فلك را سقف بشكافيم و طرحي نو در اندازيم با كلاسها هم بهش ميگن: "مهندسي مجدد" يا "ري انجينيرينگ":Re-Engineering بزرگان هم بهش ميگن: مراقب افكارت باش كه گفتارت ميشود مراقب گفتارت باش كه  رفتارت ميشود مراقب رفتارت باش كه عادتت ميشود.مراقب عادتت باش كه شخصيتت ميشود و مراقب شخصيتت باش كه سرنوشتت ميشود.. مذهبي ها هم بهش ميگن: يك ساعت تفكر بهتر از هفتاد سال عبادت   توي اين خانه تكاني دل و فكرو رفتار چه اتفاقاتي ميافته: بعضي هاش رو بايد تميز كرد و غبار زمان رو ازش دور كرد و خيلي محكم تر اوونها رو حفظ كرد بهش بها داد.چه باورهاي قشنگي داشتيم كه به مرور زمان , دود زندگي يكنواخت سياهي بهش نشسته و بايد با چاشني خاطره سر و ساماني بهشون داد و دوباره در رديف اول قفسه باورهامون قرار بديم.  بعضي از اوون باورها رو كه اتفاقا از بس بهشون عادت كرديم خيلي هم دم دست قرار گرفتند و هميشه مزاحمي براي ديدن باورهاي قشنگمون هستند،بايد براي هميشه فراموش كرد و در زباله دان فراموشي قرار داد. اگر خوب به اين باورها دقت كنيم ميبينيم كه بسياري از رفتارهايمان در حقيقت انتقام از باورهايي است كه از انها بيزار هستيم.ولي از بس در درون نا خود اگاهمان به انها عادت كرديم وجود انرا فراموش كرده ايم. جالب است كه در اين كنكاش متوجه رفتارهايي ميشويم كه به دليل انتقام از كسانيكه در حق ما ظلمي كرده اند و به انها دسترسي نداريم به طور ناخوداگاه از اطرافيانمان انتقام ميگيريم.!در صورتيكه آنها شايد خيلي هم ما را دوست داشته باشند ولي اين نفرت به قدري در درون ما نفوذ كرده كه علاقه انها را نه تنها درك نميكنيم بلكه به طريقي سعي در آزردن انها داريم. **** مثل اينكه  مطلب داره پيچيده ميشه. ضمنا اگر خوب دقت داشته باشيم با تفكراتي در درون خود مواجه ميشيم كه اتفاقا خيلي هم به كارمان امده و در برابر مشكلات زيادي از اونها استفاده كرديم ولي از بس كه هميشه در دسترسمون بوده قدرش رو ندونستيم و فراموشش كرديم و گذاشتيمش كنار. و حالا كه با مشكل مواجه ميشيم يادمون رفته كه چه ابزار خوبي رو كنار گذاشتيم و ميتونستيم ازش استفاده كنيم. حالا كه داريم افكارمون رو زير و رو ميكنيم خوبه كه دوباره اون باورها و ابزارها رو گرد گيري كنيم و ازشون استفاده كنيم.
نوشته شده توسط آهو

رویاهای شبانه
	از شبهای تنهایی خاطره ای با من هست. به شما ارزانی : سحری بود و هنوز، گوهر ماه به گیسوی شب آویخته بود . گل یاس، عشق در جان هوا ریخته بود . من به دیدار سحر می رفتم نفسم با نفس یاس درآمیخته بود ... بوی افکار مبهم من و خیالات در آغوش هم!... نور بی رنگ خورشید٬از میان پرده ی سفید روی سیاهی های ذهنم چشم نمی گشایم سپیدتر است خیالت چشم می فشارم تا شاید تصور کنم هنوز خوابم هنوز گرمای تنم را احساس می کند خیالت ... بر نمی خیزم... چشم که باز کنم...یک پنجره ی نیمه باز٬تکه ای نور و یک دیوار بلند چشم که بسته ام...نگاه شیرین تو٬آغوش پر حرارتت...تو زیبا و لوند صدایم می کنند...صبحانه حاضر است... نمی شنوم! طعم لبهایت شیرین تر است از دستان تو لقمه می گیرم صدایم می کنند...دیر شده است! نمی شنوم...برای دل کندن از تو زود است...خیلی زود روز که آغاز می شود تو باید بروی! شب تا صبح٬با تو٬ دور می شوم از تمام دردها...از تمام آشناهای غریب ... آه...چه شیرین است! شبانه در خلوتم با تو بودن هیچ کس نمی فهمد! هیچ کس نمی داند سرزنشی در کار نیست! طعنه ای...!
نوشته شده توسط آهو

آرزوی من این است....
	× من نیازم تو رو هر روز دیدنه ×× از لبت دوست دارم شنیدنه × آرزوی من این است که دو روز طولانی ...در کنار تو باشم فارغ از پشیمانی آرزوی من این است یا شوی فراموشم...یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم آرزوی من این است که تو مثل یک سایه...سرپناه من باشی لحظه تَر گریه آرزوی من این است نرم و عاشق و ساده....همسفر شوی با من در سکوت یک جاده آرزوی من این است هستی تو؛من باشم...لحظه های هشیاری،مستی تو؛من باشم آرزوی من این است تو غزال من باشی...تک ستاره روشن در خیال من باشی آرزوی من این است در شبی پُر از رؤیا ...پیش ماه و تو باشم لحظه ای لب دریا آرزوی من این است از سفر نگویی تو...تو هم آرزویی کن اوج آرزویی تو آرزوی من این است مثل لیلی و مجنون ...پیروی کنیم از عشق، این جنون بی قانون آرزوی من این است زیر سقف این دنیا ...من برای تو باشم ، تو برای من؛ تنها
نوشته شده توسط آهو

لحظه های بی قراری
	نيمه شب است. خواب بر بيداري مغلوب و دوباره ياد تو بر همه ي افكارم غالب گشته.. دوباره بعد از مدت ها قلم بدست شدم، نمي دونم چي بنويسم .فقط دلم ميخواد به كمك اين قلم حرفاي تويه دلم رو خالي كنم. ساعت 3:25 نيمه شبه.. بازم مثله هميشه بي خوابي به سرم زده خيلي اذيتم ميكنه ،مخصوصا وقتي كه بايد همه ي اين لحظات رو فقط با خيالت سپري كنم، با مجسم كردن چهر ي نازنينت توي ذهنم. اگه الان پيشم بودي.... به قول سهراب عزيز:                              "دلم گرفته                               دلم عجيب گرفته است                               و هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف نمي رهاند" يه گوشه ي اتاقم نشستم،بي حوصله و غمگين.همه جا ساكته ساكته.فقط صداي تيك تيكه ساعته كه اين سكوت رو به هم ميزنه. منم كه سراپا گوش شدم كه شايد صداي تو رو بشنوم .صداي پاهات رو كه داري از در مياي تو. بهم نخند.نگو" چه ديوونه اي تو. ساعت 3:30 شب كه وقت اومدن نيست" خب چيكار كنم .بي خوابي از يه طرف تنهايي هم از يه طرف، انتظار داري ديوونه نشم؟؟؟ به قول شاعر(نميدونم كي؟؟): " چه آزاريست در اين لحظه ها و يادها ،بيگانه بودن با شكيبايي چه آزاريست تنهايي" و به قول اخوان:                      " آه...                        چه بگويم ؟؟؟هيچ"   بهتره بخوابم.شايد حداقل بتونم تويه خواب ببينمت. بسترم خالي ست از اندام او بستر آغوشم از تاب تنش بوسه ام از شعله هاي بوسه اش سينه ام از نرمي پيراهنش
نوشته شده توسط آهو

رسیدن حقیقت است
	برای او که بیقرار وصالش هستم یک روز به سراغت خواهم آمد با عشق ! با وجود خستگی هایم تو مرا خواهی پذیرفت یک روز برایت قصه ای خواهم خواند از عشق ! و تو به قصه ام با تمام غم هایش گوش فرا خواهی داد یک روز تو را به دشتی خواهم برد پر از شقایق و تو با تمام خستگی هایت با من همراه خواهی شد یک روز برای همیشه تو را با خود می برم ، به نا کجا و تو با تمام دلتنگی هایت با من   خواهی آمد و چشم هایی که دوباره یکدیگر را خواهند یافت ، رسیدن هایی که دیگر میان جاده های دوری راه گم نمی کنند زمینی که ما را در کنار هم خواهد دید و ماه و خورشیدی که برای همیشه بر من و تو خواهند تابید
نوشته شده توسط فریاد خاموش

آدم عاشق
	هیچکس نمی دونه آدم عاشق چه مرگشه حتی خودش یه لحظه خوبه یه لحظه بد یه لحظه آرومه یه لحظه بی قرار یه لحظه.... البته این همه حماقت واسه قبل از یه شکست جانانه ست. هر چند همه ی اینا هم عالمی داره که نگو...   دو تا چیز دل آدمو خیلی زود می زنه حواست باشه یکی شیرینی که شیرینیش بیش از اندازه باشه یکیش هم عشقی که ابراز عشقش بیش از اندازه باشه پس خیلی مواظب باش.    وقتی غرق احساسی سعی نکن خودت رو جای آدمای عاقل جا بزنی. بجای اینکه بخوای خودت رو آدم عاقلی نشون بدی سعی کن از احساساتت لذت ببری البته قبول دارم که آدم عاشق بد نیست که یه ذره هم عقل داشته باشه هر چند... اگه عقل داشت که عاشق نمی شد....    میگن عشق چشمو کور می کنه اگه بهش مزه بده گوشم کر می کنه. ولی خدا نکنه که خوشش بیاد اونوقت عقل رو هم منجمد می کنه اینجوری می شه که آدم عاشق هرزگی رو هم توجیه می کنه.
نوشته شده توسط آهو

شک نکن که ...
	رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن هنوز یه قطره اشکت رو به صد تا دریا نمی دم یه لحظه با تو بودن رو به عمر دنیا نمی دم همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم        تا اطلاع ثانوی غم و غصه تعطیل   آزاد آزادم ببین چون عشق درگیر من است دیگر گذشت آن دوره که تقدیر زنجیر من است شاید نمی دانی ولی از خود خلاصم کرده ای....
نوشته شده توسط آهو

	دیونتم تک و تنها در قلب من دست تقدیر برای بهترینم با عشق تو به کمال و زیبایی رسیدم تو یه قطــــــــــــــــره از خــــــــــدایی همدرد ... فصل تازه عبارات عاشقانه شعری برای تو ... میلاد تو میلاد منه نشانه های زن و شوهر بودن!!!! صدا FIRE LOVE دلایلی که باعث میشن عاشقت باشم